به گزارش پایگاه خبری وزارت راه و شهرسازی به نقل از شرکت بازآفرینی شهری ایران، سید حمید موسوی با اشاره به تجربههای مختلف مداخله در سکونتگاههای غیررسمی، اظهار کرد: پس از سالها فعالیت در حوزه بازآفرینی، همچنان نیازمند یک نقشه راه روشن هستیم که مشخص کند از چه نقطهای باید وارد سکونتگاه شد، سطح مداخله چگونه تعیین شود و چگونه ظرفیتهای دستگاههای اجرایی، بخش خصوصی، املاک و ابزارهای قانونی برای اجرای پروژهها به کار گرفته شود. وی چابهار را بهعنوان یکی از محدودههای دارای اهمیت در این زمینه مطرح و بر تدوین یک مدل مشخص برای مداخله در این شهر تأکید کرد.
در این نشست، مونا جزی مدیر توانمندسازی اجتماعی و اقتصادی شرکت نوسازی جنوب شرق تهران، نیز با تشریح رویکرد پیشنهادی این شرکت، بر ضرورت شناخت دقیق زمینه اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی سکونتگاهها، بازبینی و اعتبارسنجی مطالعات گذشته، توجه به حقوق عرفی ساکنان، بازسازی اعتماد و مشارکت ذینفعان تأکید کرد و گفت: مداخله در این محدودهها باید بهصورت مرحلهای و با ایجاد یک «قرارداد اجتماعی بازآفرینی» میان دستگاههای مسئول، ساکنان و سایر ذینفعان دنبال شود.
محمدحسین اژدری، مدیرعامل شرکت نوسازی جنوب شرق تهران، نیز با اشاره به تجربه این شرکت در محلههای اتابک و مینابی تهران، از آمادگی برای ورود جدی و عملیاتی به حوزه توسعهگری و ارائه یک مدل اجرایی خبر داد و گفت: هماهنگی با دستگاههای اجرایی و استفاده از ظرفیتهای مختلف میتواند به رفع مسائل زیرساختی و اجرای پروژههای محرک توسعه کمک کند. وی همچنین ایجاد «موزه زنان نامدار ایرانی» در محدوده سیدملکخاتون و استفاده از ظرفیت طرح جدید محور خاوران را از جمله ایدههای قابل پیگیری برای ایجاد محرکهای توسعه در این محدودهها عنوان کرد.
در پایان، بر استفاده از تجربیات شرکت نوسازی جنوب شرق تهران و تدوین یک مدل قابل اجرا برای چابهار با حضور دستگاههای مرتبط و ذینفعان محلی تأکید شد؛ مدلی که ضمن توجه به حقوق و ظرفیتهای ساکنان، از ایجاد انگیزه برای گسترش سکونتگاههای غیررسمی جلوگیری کرده و بتواند بهعنوان الگویی برای مداخلات متناسب با شرایط سایر سکونتگاهها نیز مورد استفاده قرار گیرد.